S. grandiflorus (L.) Br. ‚et R.

Pędy do 2,5 cm średnicy, o kilku żebrach, czasami do ośmiu, niskich i płytkich. Ma 7—11 iglastych cier­ni do 1 cm długości. Kwiat do 30 cm długości, pachną­cy, biały. Zewnętrzne płatki złotożółte, do złotobrązo-wych. Rurka kwiatowa i zalążnia pokryte włoskami i cierniami. Popularnie nazywany Królową Nocy.W uprawie są dosyć łatwe. Latem rosną w półcieniu i należy je obficie podlewać. Lubią duże, szerokie na­czynia. Zimujemy je w widnym miejscu w temperatu­rze 8—10°C, sporadycznie podlewamy. Ziemia jak dla epifitów, żyzna, ale przepuszczalna, o odczynie (pH) 4,5—5,5. Rozmnażanie z nasion i sadzonek.

Podobne wpisy