P. procera Ritt

Roślina o średnicy 3—5 cm, w starszym wieku osią­ga wysokość ponad 30 cm. Wierzchołek biało owłosio­ny, areole pokryte białą wełną. 7—9 szczeciniastych, białych cierni bocznych o długości 7—15 mm oraz 4 ciernie środkowe ułożone na krzyż, dolny przeważ­nie haczykowaty, kasztanowe lub jaśniejsze. Kwiat 3 cm średnicy, cytrynowożółty z ciemniejszym brze­giem.Rośliny tego rodzaju nie bez słuszności uważane są za klejnoty wśród kaktusów ze względu na ich prze­piękne ciernie i obfite kwitnienie. Tylko jako siewki w pierwszym roku sprawiają trochę kłopotu i rosną bardzo wolno. Kiedy podrosną, nie są w uprawie trud­ne. W lecie lubią dużo słońca, ciepła i równomiernej wilgotności, znoszą dobrze również półcień, stosujemy poranne zraszanie. Zimują w miejscu suchym o tem­peraturze około 8°C. Stosujemy mieszankę ziemi próch-nicznej z 1/3 żwiru i tłucznia, o pH 5—6. Rozmnażamy je z nasion. Rośliny szczepione kwitną obficiej.

Podobne wpisy