M. matanzanus Leon

Jest rośliną kulistą lekko spłaszczoną, wysokości 8 cm i średnicy 9 cm. Cefalium do 4 cm wysokości i 6 cm średnicy, gęste, pomarańczowoczerwone. Korpus po­dzielony na 8—9 ostrych żeber. 7—8 cierni bocznych, długości 1,5 cm oraz 1 cierń środkowy rzadko dłuższy od bocznych, wszystkie początkowo czerwonawe, póź-niej żółtawobiałe. Kwiat mało wystający, długości 1,7 cm, różowy.W uprawie parapetowej są dość trudne, lepiej rosną szczepione. Są to rośliny wybitnie ciepłolubne, nawet zimą temperatura nie powinna spadać poniżej 12—15°C. Latem lubią ciepło, słońce, bardzo wilgotną atmosferę i dlatego należy zraszać ich otoczenie, aby otoczyć je mgiełką pary. W okresie wzrostu utrzymujemy równo­mierną wilgotność podłoża. Zimą zapewniamy im sta­nowiska widne, umiarkowanie suche i cieplejsze niż dla innych kaktusów. Jeżeli na wiosnę są zbyt mocno ze­schnięte, nie należy ich podlewać, tylko zraszać, do­póki nie nabiorą jędrności. Zimą, żeby zapobiec zbyt­niemu zasychaniu korzeni, sporadycznie je podlewamy. Lubią ziemię mineralną z dodatkiem próchnicy, ale bardzo przepuszczalną i lekko kwaśną — o odczynie (pH) 5—6. Rozmnażamy je z nasion.

Podobne wpisy