Areole i aksille

Charakterystycznymi dla kaktusów i występującymi tylko w tej rodzinie Są specyficzne utwory stanowiące pączki śpiące, tzw. areole. Wyrastają one na kantach żeber i wierzchołkach brodawek, a u kaktusów o po­wierzchni płaskiej, nie podzielonej na żebra i brodaw­ki, jak np. u opuncji, są rozmieszczone na całej po­wierzchni płaskiego lub cylindrycznego pędu.

Pracownicy z Ukrainy
http://www.polrab.pl/
Profesjonalna agencja pracy POLRAB
zatrudniająca pracowników z Ukrainy.

Areole często są pokryte długimi lub podobnymi do filcu krótkimi włoskami, które z biegiem czasu mogą jednak zanikać. Z areoli wyrastają ciernie, a w większości wy­padków również kwiaty i pędy boczne. Wiele kaktu­sów w przypadku uszkodzenia wierzchołka pędu wy­puszcza z areoli odrosty stanowiące zaczątek nowych pędóWi Często zjawisko to jest wykorzystywane do we­getatywnego rozmnażania kaktusów: ścięty na odpo­wiedniej wysokości wierzchołek pędu po ukorzenieniu stanowi gotową sadzonkę, a odrosty powstające z areoli sadzonkuje się również albo szczepi. Do każdej areoli dochodzi i kończy się w niej wiązka przewodząca, jako odgałęzienie wiązki centralnej. Tą drogą następuje transport wody i pożywienia.

U kaktusów posiadających brodawki, w większości wypadków kwiaty wyrastają z areoli. Jednak i tutaj rodzaj Mammillaria (oraz kilka spokrewnionych rodza­jów jak Dolichothele, Mamillopsis, Ariocarpus i inne) wyróżnia się spośród innych kaktusów swoją odręb­nością, bowiem kwiaty mamilarii nie wyrastają z areoli, lecz z zagłębienia między brodawkami zwanego aksillą (łac. axilla — pacha). U tych kaktusów wiązka prze­wodząca dochodzi nie tylko do areoli, ale również do aksilli. W aksillach podobnie jak na areolach mogą wykształcać się różnego rodzaju włoski, szczecinki lub filc.

Podobne wpisy